و به اسم خدا...

بگذار تا شیطنت عشق

چشمان تو را به عریانی خویش بگشاید

هرچند آنجا جز رنج و پریشانی نباشد

اما کوری را به خاطر آرامش تحمل مکن!          

                                                       " دکتر شریعتی"

پیوست1: سلام!بالاخره به روز شدیم!

پیوست2: این متن رو توی دارایی های سالها پیشم پیدا کردم،یاد یه قسمتی از شعر "فریدون مشیری"افتادم:

درزمانی که چو کبک،خنده می زد "شیرین"؛ تیشه می زد "فرهاد"!

نه توان گفت به جانبازی "فرهاد" افسوس، نه توان کرد ز بیدردی "شیرین" فریاد.

کار "شیرین" به جهان شوربرانگیختن است! عشق در جان کسی ریختن است!

کار "فرهاد" برآوردن میل دل دوست،  خواه با شاه درافتادن و گستاخ شدن،  خواه با کوه درآویختن است

رمز شیرینی این قصه کجاست؟

که نه تنها "شیرین" بی نهایت زیباست: آن که آموخت به ما درس محبت می خواست

جان چراغان کنی از عشق کسی،  به امیدش ببری رنج بسی،  تب و تابی بودت هرنفسی،  به وصالی برسی یا نرسی!  سینه بی عشق مباد!

پیوست3: بعضی اتفاق ها دوباره دارن تکرار می شن،دوباره و هزارباره!بعضی زخم ها انگار هیچ وقت خوب نمی شن.یکیشون شاید.....نه،حتماً عشقه.

پیوست4: ما 5 تا رو از دعاهاتون فراموش نکنید.شاد باشید و خدانگهدار تا بعد.......

                                                                                  یکی از 5 تا: یکی یدونه!!